บทที่ 67 จำเป็นต้องรู้ความจริง
"หุบปากเดี๋ยวนี้!" เสียงของเปรมาแหลมสูงขึ้นเรื่อยๆ ด้วยความกราดเกี้ยว "เป็นฉันแล้วจะทำไม เป็นนังนั่นแล้วจะทำไม ยังไงเสียพวกเราก็คนตระกูลบุญศิริเหมือนกัน ตอนนี้ญาณิดามันตายไปแล้ว คุณจะทำอะไรได้?"
ประโยคนั้นเปรียบเสมือนคำสารภาพที่มัดตัวหล่อนจนดิ้นไม่หลุด
ความยะเยือกสายหนึ่งแล่นพล่านเข้าไปในขั้วหัวใจขอ...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1
2. บทที่ 2
3. บทที่ 3
4. บทที่ 4 ขั้นตอนการหย่าร้าง
5. บทที่ 5 แรงเฮือกสุดท้าย
6. บทที่ 6 ความอับอาย
7. บทที่ 7 ทำร้ายอีกครั้ง
8. บทที่ 8 อาจเป็นอันตรายถึงชีวิต
9. บทที่ 9 ไม่มีคนรับสาย
10. บทที่ 10 ขุดลึกสามชั้นเพื่อตามหาเธอ
11. บทที่ 11 เธอยอมตายดีกว่า
12. บทที่ 12 เธอ…ตายแล้วจริง ๆ
13. บทที่ 13 จริง ๆ แล้วคุณช่วยฉันไว้หรือเปล่า?
14. บทที่ 15 อำลาครั้งสุดท้ายกับอดีต
15. บทที่ 16 งานเลี้ยงดอกไม้ไฟ
16. บทที่ 17 สี่ปีต่อมา
17. บทที่ 18 ผ่านการทดสอบ
18. บทที่ 19 จินนี่เป็นเด็กดี
19. บทที่ 20 ญาณิดาลบล้างตัวตนในอดีตของเธอ
20. บทที่ 21พรุ่งนี้บ่าย…เจอกัน
21. บทที่ 22 การสั่งทำภาพวาด
22. บทที่ 23 ภาพวาดมูลค่า 30 ล้าน
23. บทที่ 24 รอยนิ้วบนใบหน้าของวินทร์
24. บทที่ 25 ผู้หญิงคนหนึ่งสามารถซ่อมกล่องควบคุมหลักได้
25. บทที่ 26 กลับไปดูเธอทันที
26. บทที่ 27 ชดใช้รถให้เธอ
27. บทที่ 28 แม้แต่ฉันก็ยังถูกคุณพูดโน้มน้าว
28. บทที่ 29 การด่าทอที่ริมทาง
29. บทที่ 30 ขึ้นศาล
30. บทที่ 31 ขอโทษด้วยเงินห้าล้าน
31. บทที่ 32 เพื่อนสนิท
32. บทที่ 33 จูบอันเร้าร้อนรุนแรง
33. บทที่ 34 ศิวัชออกโรงแล้ว
34. บทที่ 35 จินนี่กลับประเทศ
35. บทที่ 36 วินทร์พบกับจินนี่
36. บทที่ 37 คุณต้องการอะไรอีก
37. บทที่ 38 จินนี่โกรธแล้ว
38. บทที่ 39 เขาจำได้อย่างไร?
39. บทที่ 40 ต้นเหตุแห่งความโกรธ
40. บทที่ 41 แม่ทูนหัวร้องไห้ทำไม
41. บทที่ 42 ความรู้สึกของการถูกรักอย่างแท้จริง
42. บทที่ 43 ธนวัฒน์เลือกคู่
43. บทที่ 44 เจอคนที่น่ารำคาญ
44. บทที่ 45 อาคารนี้อาจพังทลายได้ทุกเมื่อ
45. บทที่ 46 การแก้แค้นของจินนี่
46. บทที่ 47 ข่าวลือของธนวัฒน์
47. บทที่ 48 ชัยพลถูกตี
48. บทที่ 49 เด็กคนนั้นเป็นอย่างไรบ้าง
49. บทที่ 50 ร่วมกันปกป้องตระกูลทองแพ
50. บทที่ 51 วินทร์ป่วย
51. บทที่ 52 คุณวินทร์ช่างให้เกียรติจริง ๆ
52. บทที่ 53 ผลลัพธ์ที่เธอได้รับ เป็นสิ่งที่เธอสมควร
53. บทที่ 54 หวังว่าเราจะลบล้างกัน
54. บทที่ 55 ไม่ใช่เรื่องของคุณที่จะมาชี้นิ้ว
55. บทที่ 56 พูดไม่ชนะก็อยากลงมือ
56. บทที่ 57 ฝากไว้ที่ฉัน
57. บทที่ 58 งานเลี้ยงวันเกิดตระกูลหงษา
58. บทที่ 59 ความรู้สึกที่คุ้นเคย
59. บทที่ 60 อึดอัดใจจนแทบตาย
60. บทที่ 61 ออกไปตอนนี้ยิ่งอธิบายไม่ถูก
61. บทที่ 62 ยิ่งเป็นเช่นนี้ก็ยิ่งรู้สึกลุ่มลึกในการครุ่นคิด
62. บทที่ 63 เปรมาที่ถูกไล่ออกไป
63. บทที่ 64 แม่ช่วยด้วย
64. บทที่ 65 การครุ่นคิดอย่างลึกซึ้งของศิวัช
65. บทที่ 66 ตกลงเป็นเธอหรือญาณิดา
66. บทที่ 67 จำเป็นต้องรู้ความจริง
67. บทที่ 68 คุณกลัวว่าคนจะรู้เข้าใจไหม?
68. บทที่ 69 การเปลี่ยนแปลงของศิวัช
69. บทที่ 70 ผู้ช่วยของจินนี่
70. บทที่ 71 ไม่มีใครจะเปลี่ยนแปลงตัวเองได้แบบกะทันหัน
71. บทที่ 72 หรือว่ายังไม่สร่างเมา
72. บทที่ 73 สิ่งที่พล่ามแต่เรื่องสกปรก
73. บทที่ 74 ลูกสาวฉันสวยที่สุด
74. บทที่ 75 หมดหวังอย่างสิ้นเชิง
75. บทที่ 76 เธอไม่ได้แซ่ฮั่ว
76. บทที่ 77 ใช้เด็กคนนี้ trói ญาณิดา
77. บทที่ 78 ช่างเป็นเรื่องตลกที่สุดจริง ๆ
78. บทที่ 79 ญาณิดารู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก
79. บทที่ 80 ฉันน่ะเป็นสามีของเธอนะ
80. บทที่ 81 แค่เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว
81. บทที่ 82 น่ารำคาญจริงๆ
82. บทที่ 83 การล้างแค้นของเด็ก
83. บทที่ 84 กระแสสังคมพลิกกลับ
84. บทที่ 85 ขอแสดงความยินดีกับคุณวินทร์ที่สมหวังดังใจ
85. บทที่ 86 ตีหมาต้องดูนาย
86. บทที่ 87 ญาณิดากระโดดลงจากรถ
87. บทที่ 88 วิญญาณเลอะเลือนของวินทร์
88. บทที่ 89 ตอนนั้นไม่ควรจะรู้จักเธอตั้งแต่แรก
89. บทที่ 90 อยากใช้เงินมามัดเธอไว้ตลอด
90. บทที่ 91 จัดทำข้อตกลง
91. บทที่ 92 สัญญาพิเศษ
92. บทที่ 93 คาดไม่ถึงว่าเจ้าของเงินวันนี้หล่อขนาดนี้
93. บทที่ 94 ไม่เป็นไร ชินมานานแล้ว
94. บทที่ 95 ความแค้นเก่าซ้ำเติมความแค้นใหม่
95. บทที่ 96 หรือคุณลองไปเกลี้ยกล่อมลูกชายของคุณเองดูไหม
96. บทที่ 97 เจ้าเป็นผู้พ่ายแพ้ให้ข้าตลอดไป
97. บทที่ 99 แผนร้ายของเปรมา
98. บทที่ 100 หนึ่งร้อยล้านหนึ่งครั้ง
99. บทที่ 101 เปรมาเอ่ยคำขอโทษ
100. บทที่ 102 ถวดีกลับประเทศ
101. บทที่ 103 มองไม่เห็นแล้ว
102. บทที่ 104 ฉันต้องปกป้องพี่สาวของฉัน
103. บทที่ 105 ใช้ชีวิตเหมือนครอบครัวปกติ
104. บทที่ 106 ทำไมต้องหมุนรอบเขา
105. บทที่ 107 นายจับตาดูพวกเราตลอด الوقت
106. บทที่ 108 เผชิญหน้าโจรร้าย
107. บทที่ 109 ยานิดากลยุทธ์เชิงจิตวิทยา
108. บทที่ 110 เกี่ยวกับเปรมา?
109. บทที่ 111 แผลเล็กน้อย ไม่เป็นอะไรมาก
110. บทที่ 112 วินทร์ให้คนไปปลูกดอกไม้ที่ญาณิดาชอบมากที่สุด
111. บทที่ 113 ธนวัฒน์ไปจับคนที่โรงเรียนอนุบาล
112. บทที่ 114 จนถึงตอนนี้ยังคงหาเหตุผลมาปกป้องเธอ
113. บทที่ 115 ฉันไม่รู้จักคุณ
114. บทที่ 116 การกระทำของวินทร์
115. บทที่ 117 พี่น้องพบกัน
116. บทที่ 118 จินนี่กำเริบ病
117. บทที่ 119 แผนการของสมหญิง
118. บทที่ 120 นี่แหละคือคุณหนูสายเลือดแท้ของตระกูลมหาเศรษฐี
119. บทที่ 121 เธอคือณัฏฐริณีย์
ย่อ
ขยาย
